上座部律藏犍度（巴利原文）

“Āciṇṇakappo kho, āvuso, ekacco kappati, ekacco na kappatī”ti.

“Kappati, bhante, amathitakappo”ti?

“Ko so, āvuso, amathitakappo”ti?

“Kappati, bhante, yaṁ taṁ khīraṁ khīrabhāvaṁ vijahitaṁ, asampattaṁ dadhibhāvaṁ, taṁ bhuttāvinā pavāritena anatirittaṁ pātun”ti?

“Nāvuso, kappatī”ti?

“Kappati, bhante, jaḷogiṁ pātun”ti?

“Kā sā, āvuso, jaḷogī”ti?

“Kappati, bhante, yā sā surā āsutā, asampattā majjabhāvaṁ, sā pātun”ti?

“Nāvuso, kappatī”ti.

“Kappati, bhante, adasakaṁ nisīdanan”ti?

“Nāvuso, kappatī”ti.

“Kappati, bhante, jātarūparajatan”ti?

“Nāvuso, kappatī”ti.

“Ime, bhante, vesālikā vajjiputtakā bhikkhū vesāliyaṁ imāni dasa vatthūni dīpenti.

Handa mayaṁ, bhante, imaṁ adhikaraṇaṁ ādiyissāma.

Pure adhammo dippati, dhammo paṭibāhiyyati;

avinayo dippati, vinayo paṭibāhiyyati;

pure adhammavādino balavanto honti, dhammavādino dubbalā honti;

avinayavādino balavanto honti, vinayavādino dubbalā hontī”ti.

“Evamāvuso”ti kho āyasmā revato āyasmato yasassa kākaṇḍakaputtassa paccassosi.

Paṭhamabhāṇavāro niṭṭhito.

Assosuṁ kho vesālikā vajjiputtakā bhikkhū—

“yaso kira kākaṇḍakaputto idaṁ adhikaraṇaṁ ādiyitukāmo pakkhaṁ pariyesati, labhati ca kira pakkhan”ti.

Atha kho vesālikānaṁ vajjiputtakānaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi—

“idaṁ kho adhikaraṇaṁ kakkhaḷañca vāḷañca.

Kaṁ nu kho mayaṁ pakkhaṁ labheyyāma, yena mayaṁ imasmiṁ adhikaraṇe balavantatarā assāmā”ti.

Atha kho vesālikānaṁ vajjiputtakānaṁ bhikkhūnaṁ etadahosi—

“ayaṁ kho āyasmā revato bahussuto āgatāgamo dhammadharo vinayadharo mātikādharo paṇḍito viyatto medhāvī lajjī kukkuccako sikkhākāmo.

Sace mayaṁ āyasmantaṁ revataṁ pakkhaṁ labheyyāma, evaṁ mayaṁ imasmiṁ adhikaraṇe balavantatarā assāmā”ti.

Atha kho vesālikā vajjiputtakā bhikkhū pahūtaṁ sāmaṇakaṁ parikkhāraṁ paṭiyādesuṁ—

pattampi, cīvarampi, nisīdanampi, sūcigharampi, kāyabandhanampi, parissāvanampi, dhammakaraṇampi.

Atha kho vesālikā vajjiputtakā bhikkhū taṁ sāmaṇakaṁ parikkhāraṁ ādāya nāvāya sahajātiṁ ujjaviṁsu;

nāvāya paccorohitvā aññatarasmiṁ rukkhamūle bhattavissaggaṁ karonti.

Atha kho āyasmato sāḷhassa rahogatassa paṭisallīnassa evaṁ cetaso parivitakko udapādi—

“ke nu kho dhammavādino—

pācīnakā vā bhikkhū, pāveyyakā vā”ti?

Atha kho āyasmato sāḷhassa, dhammañca vinayañca cetasā paccavekkhantassa, etadahosi—

“adhammavādino pācīnakā bhikkhū, dhammavādino pāveyyakā bhikkhū”ti.

Atha kho aññatarā suddhāvāsakāyikā devatā āyasmato sāḷhassa cetasā cetoparivitakkamaññāya—

seyyathāpi nāma balavā puriso samiñjitaṁ vā bāhaṁ pasāreyya, pasāritaṁ vā bāhaṁ samiñjeyya; evameva—suddhāvāsesu devesu antarahitā āyasmato sāḷhassa sammukhe pāturahosi.

Atha kho sā devatā āyasmantaṁ sāḷhaṁ etadavoca—

“sādhu, bhante sāḷha, adhammavādī pācīnakā bhikkhū, dhammavādī pāveyyakā bhikkhū.

Tena hi, bhante sāḷha, yathādhammo tathā tiṭṭhāhī”ti.

“Pubbepi cāhaṁ, devate, etarahi ca yathādhammo tathā ṭhito;

api cāhaṁ na tāva diṭṭhiṁ āvi karomi, appeva nāma maṁ imasmiṁ adhikaraṇe sammanneyyā”ti.

Atha kho vesālikā vajjiputtakā bhikkhū taṁ sāmaṇakaṁ parikkhāraṁ ādāya yenāyasmā revato tenupasaṅkamiṁsu, upasaṅkamitvā āyasmantaṁ revataṁ etadavocuṁ—

“paṭiggaṇhātu, bhante, thero sāmaṇakaṁ parikkhāraṁ—

pattampi, cīvarampi, nisīdanampi, sūcigharampi, kāyabandhanampi, parissāvanampi, dhammakaraṇampī”ti.

“Alaṁ, āvuso, paripuṇṇaṁ me pattacīvaran”ti na icchi paṭiggahetuṁ.

Tena kho pana samayena uttaro nāma bhikkhu vīsativasso āyasmato revatassa upaṭṭhāko hoti.

Atha kho vesālikā vajjiputtakā bhikkhū yenāyasmā uttaro tenupasaṅkamiṁsu, upasaṅkamitvā āyasmantaṁ uttaraṁ etadavocuṁ—

“paṭiggaṇhātu āyasmā uttaro sāmaṇakaṁ parikkhāraṁ—

pattampi, cīvarampi, nisīdanampi, sūcigharampi, kāyabandhanampi, parissāvanampi, dhammakaraṇampī”ti.

“Alaṁ, āvuso, paripuṇṇaṁ me pattacīvaran”ti na icchi paṭiggahetuṁ.

“Manussā kho, āvuso uttara, bhagavato sāmaṇakaṁ parikkhāraṁ upanāmenti.

Sace bhagavā paṭiggaṇhāti, teneva te attamanā honti.

No ce bhagavā paṭiggaṇhāti, āyasmato ānandassa upanāmenti—

paṭiggaṇhātu, bhante, thero sāmaṇakaṁ parikkhāraṁ.

Yathā bhagavatā paṭiggahito, evameva so bhavissatīti.

Paṭiggaṇhātu āyasmā uttaro sāmaṇakaṁ parikkhāraṁ.

Yathā therena paṭiggahito, evameva so bhavissatī”ti.

Atha kho āyasmā uttaro vesālikehi vajjiputtehi bhikkhūhi nippīḷiyamāno ekaṁ cīvaraṁ aggahesi.

“Vadeyyātha, āvuso, yena attho”ti.

“Ettakaṁ āyasmā uttaro theraṁ vadetu;

ettakañca, bhante, thero saṅghamajjhe vadetu—

‘puratthimesu janapadesu buddhā bhagavanto uppajjanti.

Dhammavādī pācīnakā bhikkhū, adhammavādī pāveyyakā bhikkhū’”ti.

“Evamāvuso”ti

kho āyasmā uttaro vesālikānaṁ vajjiputtakānaṁ bhikkhūnaṁ paṭissutvā yenāyasmā revato tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā āyasmantaṁ revataṁ etadavoca—

“ettakaṁ, bhante, thero saṅghamajjhe vadetu—

‘puratthimesu janapadesu buddhā bhagavanto uppajjanti.

Dhammavādī pācīnakā bhikkhū, adhammavādī pāveyyakā bhikkhū’”ti.

“Adhamme maṁ tvaṁ, bhikkhu, niyojesī”ti thero āyasmantaṁ uttaraṁ paṇāmesi.

Atha kho vesālikā vajjiputtakā bhikkhū āyasmantaṁ uttaraṁ etadavocuṁ—

“kiṁ, āvuso uttara, thero āhā”ti?

“Pāpikaṁ no, āvuso, kataṁ.

‘Adhamme maṁ tvaṁ, bhikkhu, niyojesī’ti thero maṁ paṇāmesī”ti.

“Nanu tvaṁ, āvuso, vuḍḍho vīsativassosī”ti?

“Āmāvuso, api ca mayaṁ garunissayaṁ gaṇhāmā”ti.

Atha kho saṅgho taṁ adhikaraṇaṁ vinicchinitukāmo sannipati.

Atha kho āyasmā revato saṅghaṁ ñāpesi—

“Suṇātu me, āvuso, saṅgho.

Sace mayaṁ imaṁ adhikaraṇaṁ idha vūpasamessāma, siyāpi mūlādāyakā bhikkhū punakammāya ukkoṭeyyuṁ.

Yadi saṅghassa pattakallaṁ, yatthevimaṁ adhikaraṇaṁ samuppannaṁ, saṅgho tatthevimaṁ adhikaraṇaṁ vūpasameyyā”ti.

Atha kho therā bhikkhū vesāliṁ agamaṁsu—

taṁ adhikaraṇaṁ vinicchinitukāmā.

Tena kho pana samayena sabbakāmī nāma pathabyā saṅghatthero vīsavassasatiko upasampadāya, āyasmato ānandassa saddhivihāriko, vesāliyaṁ paṭivasati.

Atha kho āyasmā revato āyasmantaṁ sambhūtaṁ sāṇavāsiṁ etadavoca—

“ahaṁ, āvuso, yasmiṁ vihāre sabbakāmī thero viharati, taṁ vihāraṁ upagacchāmi.

So tvaṁ kālasseva āyasmantaṁ sabbakāmiṁ upasaṅkamitvā imāni dasa vatthūni puccheyyāsī”ti.

“Evaṁ, bhante”ti kho āyasmā sambhūto sāṇavāsī āyasmato revatassa paccassosi.

Atha kho āyasmā revato, yasmiṁ vihāre sabbakāmī thero viharati, taṁ vihāraṁ upagacchi.

Gabbhe āyasmato sabbakāmissa senāsanaṁ paññattaṁ hoti, gabbhappamukhe āyasmato revatassa.

Atha kho āyasmā revato—

“ayaṁ thero mahallako na nipajjatī”ti—

na seyyaṁ kappesi.

Āyasmā sabbakāmī—

“ayaṁ bhikkhu āgantuko kilanto na nipajjatī”ti—

na seyyaṁ kappesi.

Atha kho āyasmā sabbakāmī rattiyā paccūsasamayaṁ paccuṭṭhāya āyasmantaṁ revataṁ etadavoca—

“katamena tvaṁ bhūmi vihārena etarahi bahulaṁ viharasī”ti?

“Mettāvihārena kho ahaṁ, bhante, etarahi bahulaṁ viharāmī”ti.

“Kullakavihārena kira tvaṁ bhūmi etarahi bahulaṁ viharasi.

Kullakavihāro eso bhūmi yadidaṁ mettā”ti.

“Pubbepi me, bhante, gihibhūtassa āciṇṇā mettā.

Tenāhaṁ etarahipi mettāvihārena bahulaṁ viharāmi, api ca mayā cirappattaṁ arahattanti.

Thero pana, bhante, katamena vihārena etarahi bahulaṁ viharatī”ti?

“Suññatāvihārena kho ahaṁ bhūmi etarahi bahulaṁ viharāmī”ti.

“Mahāpurisavihārena kira, bhante, thero etarahi bahulaṁ viharati.

Mahāpurisavihāro eso, bhante, yadidaṁ suññatā”ti.

“Pubbepi me bhūmi gihibhūtassa āciṇṇā suññatā.

Tenāhaṁ etarahipi suññatāvihārena bahulaṁ viharāmi, api ca mayā cirappattaṁ arahattan”ti.

Ayañcarahi therānaṁ bhikkhūnaṁ antarākathā vippakatā, athāyasmā sambhūto sāṇavāsī tasmiṁ anuppatto hoti.

Atha kho āyasmā sambhūto sāṇavāsī yenāyasmā sabbakāmī tenupasaṅkami, upasaṅkamitvā āyasmantaṁ sabbakāmiṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.

Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā sambhūto sāṇavāsī āyasmantaṁ sabbakāmiṁ etadavoca—

“ime, bhante, vesālikā vajjiputtakā bhikkhū vesāliyaṁ dasa vatthūni dīpenti—

kappati siṅgiloṇakappo, kappati dvaṅgulakappo, kappati gāmantarakappo, kappati āvāsakappo, kappati anumatikappo, kappati āciṇṇakappo, kappati amathitakappo, kappati jaḷogiṁ, pātuṁ kappati adasakaṁ nisīdanaṁ, kappati jātarūparajatanti.

Therena, bhante, upajjhāyassa mūle bahudhammo ca vinayo ca pariyatto.

Therassa, bhante, dhammañca vinayañca paccavekkhantassa kathaṁ hoti?

Ke nu kho dhammavādino—