巴利《小部》· 饿鬼事

sapattiṁ upasaṅkami.

“Abhikkantena vaṇṇena,

yā tvaṁ tiṭṭhasi devate;

Obhāsentī disā sabbā,

osadhī viya tārakā.

Kena tetādiso vaṇṇo,

kena te idha mijjhati;

Uppajjanti ca te bhogā,

ye keci manaso piyā.

Pucchāmi taṁ devi mahānubhāve,

Manussabhūtā kimakāsi puññaṁ;

Kenāsi evaṁ jalitānubhāvā,

Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsatī”ti.

“Ahaṁ mattā tuvaṁ tissā,

sapattī te pure ahuṁ;

Pāpakammaṁ karitvāna,

petalokaṁ ito gatā.

Tava dinnena dānena,

modāmi akutobhayā;

Ciraṁ jīvāhi bhagini,

saha sabbehi ñātibhi;

Asokaṁ virajaṁ ṭhānaṁ,

āvāsaṁ vasavattinaṁ.

Idha dhammaṁ caritvāna,

Dānaṁ datvāna sobhane;

Vineyya maccheramalaṁ samūlaṁ,

Aninditā saggamupehi ṭhānan”ti.

Mattāpetivatthu tatiyaṁ.