巴利《小部》· 饿鬼事

Petavatthu

Mahāvagga

1. Ambasakkarapetavatthu

Vesālī nāma nagaratthi vajjīnaṁ,

Tattha ahu licchavi ambasakkaro;

Disvāna petaṁ nagarassa bāhiraṁ,

Tattheva pucchittha taṁ kāraṇatthiko.

“Seyyā nisajjā nayimassa atthi,

Abhikkamo natthi paṭikkamo ca;

Asitapītakhāyitavatthabhogā,

Paricārikā sāpi imassa natthi.

Ye ñātakā diṭṭhasutā suhajjā,

Anukampakā yassa ahesuṁ pubbe;

Daṭṭhumpi te dāni na taṁ labhanti,

Virājitatto hi janena tena.

Na oggatattassa bhavanti mittā,

Jahanti mittā vikalaṁ viditvā;

Atthañca disvā parivārayanti,

Bahū mittā uggatattassa honti.

Nihīnatto sabbabhogehi kiccho,

Sammakkhito samparibhinnagatto;

Ussāvabindūva palimpamāno,

Ajja suve jīvitassūparodho.

Etādisaṁ uttamakicchappattaṁ,

Uttāsitaṁ pucimandassa sūle;

‘Atha tvaṁ kena vaṇṇena vadesi yakkha,

Jīva bho jīvitameva seyyo’”ti.

“Sālohito esa ahosi mayhaṁ,

Ahaṁ sarāmi purimāya jātiyā;

Disvā ca me kāruññamahosi rāja,

Mā pāpadhammo nirayaṁ patāyaṁ.

Ito cuto licchavi esa poso,

Sattussadaṁ nirayaṁ ghorarūpaṁ;

Upapajjati dukkaṭakammakārī,

Mahābhitāpaṁ kaṭukaṁ bhayānakaṁ.

Anekabhāgena guṇena seyyo,

Ayameva sūlo nirayena tena;

Ekantadukkhaṁ kaṭukaṁ bhayānakaṁ,

Ekantatibbaṁ nirayaṁ patāyaṁ.

Idañca sutvā vacanaṁ mameso,

Dukkhūpanīto vijaheyya pāṇaṁ;

Tasmā ahaṁ santike na bhaṇāmi,

Mā me kato jīvitassūparodho”.

“Aññāto eso purisassa attho,

Aññampi icchāmase pucchituṁ tuvaṁ;

Okāsakammaṁ sace no karosi,

Pucchāma taṁ no na ca kujjhitabban”ti.

“Addhā paṭiññā me tadā ahu,

Nācikkhanā appasannassa hoti;

Akāmā saddheyyavacoti katvā,

Pucchassu maṁ kāmaṁ yathā visayhan”ti.

“Yaṁ kiñcahaṁ cakkhunā passissāmi,

Sabbampi tāhaṁ abhisaddaheyyaṁ;

Disvāva taṁ nopi ce saddaheyyaṁ,

Kareyyāsi me yakkha niyassakamman”ti.

“Saccappaṭiññā tava mesā hotu,

Sutvāna dhammaṁ labha suppasādaṁ;

Aññatthiko no ca paduṭṭhacitto,

Yaṁ te sutaṁ asutañcāpi dhammaṁ;

Sabbampi akkhissaṁ yathā pajānanti”.

“Setena assena alaṅkatena,

Upayāsi sūlāvutakassa santike;

Yānaṁ idaṁ abbhutaṁ dassaneyyaṁ,

Kissetaṁ kammassa ayaṁ vipāko”ti.

“Vesāliyā nagarassa majjhe,

Cikkhallamagge narakaṁ ahosi;

Gosīsamekāhaṁ pasannacitto,

Setaṁ gahetvā narakasmiṁ nikkhipiṁ.

Etasmiṁ pādāni patiṭṭhapetvā,

Mayañca aññe ca atikkamimhā;

Yānaṁ idaṁ abbhutaṁ dassaneyyaṁ,

Tasseva kammassa ayaṁ vipāko”ti.

“Vaṇṇo ca te sabbadisā pabhāsati,

Gandho ca te sabbadisā pavāyati;

Yakkhiddhipattosi mahānubhāvo,

Naggo cāsi kissa ayaṁ vipāko”ti.

“Akkodhano niccapasannacitto,

Saṇhāhi vācāhi janaṁ upemi;

Tasseva kammassa ayaṁ vipāko,

Dibbo me vaṇṇo satataṁ pabhāsati.

Yasañca kittiñca dhamme ṭhitānaṁ,

Disvāna mantemi pasannacitto;

Tasseva kammassa ayaṁ vipāko,

Dibbo me gandho satataṁ pavāyati.

Sahāyānaṁ titthasmiṁ nhāyantānaṁ,

Thale gahetvā nidahissa dussaṁ;

Khiḍḍatthiko no ca paduṭṭhacitto,

Tenamhi naggo kasirā ca vuttī”ti.

“Yo kīḷamāno pakaroti pāpaṁ,

Tassedisaṁ kammavipākamāhu;

Akīḷamāno pana yo karoti,

Kiṁ tassa kammassa vipākamāhū”ti.

“Ye duṭṭhasaṅkappamanā manussā,

Kāyena vācāya ca saṅkiliṭṭhā;

Kāyassa bhedā abhisamparāyaṁ,

Asaṁsayaṁ te nirayaṁ upenti.

Apare pana sugatimāsamānā,

Dāne ratā saṅgahitattabhāvā;

Kāyassa bhedā abhisamparāyaṁ,

Asaṁsayaṁ te sugatiṁ upentī”ti.

“Taṁ kinti jāneyyamahaṁ avecca,

Kalyāṇapāpassa ayaṁ vipāko;

Kiṁ vāhaṁ disvā abhisaddaheyyaṁ,

Ko vāpi maṁ saddahāpeyya etan”ti.

“Disvā ca sutvā abhisaddahassu,

Kalyāṇapāpassa ayaṁ vipāko;

Kalyāṇapāpe ubhaye asante,

Siyā nu sattā sugatā duggatā vā.

No cettha kammāni kareyyuṁ maccā,

Kalyāṇapāpāni manussaloke;

Nāhesuṁ sattā sugatā duggatā vā,

Hīnā paṇītā ca manussaloke.

Yasmā ca kammāni karonti maccā,

Kalyāṇapāpāni manussaloke;

Tasmā hi sattā sugatā duggatā vā,

Hīnā paṇītā ca manussaloke.

Dvayajja kammānaṁ vipākamāhu,

Sukhassa dukkhassa ca vedanīyaṁ;

Tā devatāyo paricārayanti,

Paccanti bālā dvayataṁ apassino.