巴利《小部》· 饿鬼事

Na matthi kammāni sayaṅkatāni,

Datvāpi me natthi yo ādiseyya;

Acchādanaṁ sayanamathannapānaṁ,

Tenamhi naggo kasirā ca vuttī”ti.

“Siyā nu kho kāraṇaṁ kiñci yakkha,

Acchādanaṁ yena tuvaṁ labhetha;

Ācikkha me tvaṁ yadatthi hetu,

Saddhāyikaṁ hetuvaco suṇomā”ti.

“Kappitako nāma idhatthi bhikkhu,

Jhāyī susīlo arahā vimutto;

Guttindriyo saṁvutapātimokkho,

Sītibhūto uttamadiṭṭhipatto.

Sakhilo vadaññū suvaco sumukho,

Svāgamo suppaṭimuttako ca;

Puññassa khettaṁ araṇavihārī,

Devamanussānañca dakkhiṇeyyo.

Santo vidhūmo anīgho nirāso,

Mutto visallo amamo avaṅko;

Nirūpadhī sabbapapañcakhīṇo,

Tisso vijjā anuppatto jutimā.

Appaññāto disvāpi na ca sujāno,

Munīti naṁ vajjisu voharanti;

Jānanti taṁ yakkhabhūtā anejaṁ,

Kalyāṇadhammaṁ vicarantaṁ loke.

Tassa tuvaṁ ekayugaṁ duve vā,

Mamuddisitvāna sace dadetha;

Paṭiggahītāni ca tāni assu,

Mamañca passetha sannaddhadussan”ti.

“Kasmiṁ padese samaṇaṁ vasantaṁ,

Gantvāna passemu mayaṁ idāni;

Yo majja kaṅkhaṁ vicikicchitañca,

Diṭṭhīvisūkāni vinodayeyyā”ti.

“Eso nisinno kapinaccanāyaṁ,

Parivārito devatāhi bahūhi;

Dhammiṁ kathaṁ bhāsati saccanāmo,

Sakasmimācerake appamatto”ti.

“Tathāhaṁ kassāmi gantvā idāni,

Acchādayissaṁ samaṇaṁ yugena;

Paṭiggahitāni ca tāni assu,

Tuvañca passemu sannaddhadussan”ti.

“Mā akkhaṇe pabbajitaṁ upāgami,

Sādhu vo licchavi nesa dhammo;

Tato ca kāle upasaṅkamitvā,

Tattheva passāhi raho nisinnan”ti.

Tathāti vatvā agamāsi tattha,

Parivārito dāsagaṇena licchavi;

So taṁ nagaraṁ upasaṅkamitvā,

Vāsūpagacchittha sake nivesane.

Tato ca kāle gihikiccāni katvā,

Nhatvā pivitvā ca khaṇaṁ labhitvā;

Viceyya peḷāto ca yugāni aṭṭha,

Gāhāpayī dāsagaṇena licchavi.

So taṁ padesaṁ upasaṅkamitvā,

Taṁ addasa samaṇaṁ santacittaṁ;

Paṭikkantaṁ gocarato nivattaṁ,

Sītibhūtaṁ rukkhamūle nisinnaṁ.

Tamenamavoca upasaṅkamitvā,

Appābādhaṁ phāsuvihārañca pucchi;

“Vesāliyaṁ licchavihaṁ bhadante,

Jānanti maṁ licchavi ambasakkaro.

Imāni me aṭṭha yugā subhāni,

Paṭigaṇha bhante padadāmi tuyhaṁ;

Teneva atthena idhāgatosmi,

Yathā ahaṁ attamano bhaveyyan”ti.

“Dūratova samaṇabrāhmaṇā ca,

Nivesanaṁ te parivajjayanti;

Pattāni bhijjanti ca te nivesane,

Saṅghāṭiyo cāpi vidālayanti.

Athāpare pādakuṭhārikāhi,

Avaṁsirā samaṇā pātayanti;

Etādisaṁ pabbajitā vihesaṁ,

Tayā kataṁ samaṇā pāpuṇanti.

Tiṇena telampi na tvaṁ adāsi,

Muḷhassa maggampi na pāvadāsi;

Andhassa daṇḍaṁ sayamādiyāsi,

Etādiso kadariyo asaṁvuto tuvaṁ;

Atha tvaṁ kena vaṇṇena kimeva disvā,

Amhehi saha saṁvibhāgaṁ karosī”ti.

“Paccemi bhante yaṁ tvaṁ vadesi,

Vihesayiṁ samaṇe brāhmaṇe ca;

Khiḍḍatthiko no ca paduṭṭhacitto,

Etampi me dukkaṭameva bhante.

Khiḍḍāya yakkho pasavitvā pāpaṁ,

Vedeti dukkhaṁ asamattabhogī;

Daharo yuvā nagganiyassa bhāgī,

Kiṁ su tato dukkhatarassa hoti.

Taṁ disvā saṁvegamalatthaṁ bhante,

Tappaccayā vāpi dadāmi dānaṁ;

Paṭigaṇha bhante vatthayugāni aṭṭha,

Yakkhassimā gacchantu dakkhiṇāyo”ti.

“Addhā hi dānaṁ bahudhā pasatthaṁ,

Dadato ca te akkhayadhammamatthu;

Paṭigaṇhāmi te vatthayugāni aṭṭha,

Yakkhassimā gacchantu dakkhiṇāyo”ti.

Tato hi so ācamayitvā licchavi,

Therassa datvāna yugāni aṭṭha;

Paṭiggahitāni ca tāni assu,

Yakkhañca passetha sannaddhadussaṁ.

Tamaddasā candanasāralittaṁ,

Ājaññamārūḷhamuḷāravaṇṇaṁ;

Alaṅkataṁ sādhunivatthadussaṁ,

Parivāritaṁ yakkhamahiddhipattaṁ.

So taṁ disvā attamano udaggo,

Pahaṭṭhacitto ca subhaggarūpo;

Kammañca disvāna mahāvipākaṁ,

Sandiṭṭhikaṁ cakkhunā sacchikatvā.

Tamenamavoca upasaṅkamitvā,

“Dassāmi dānaṁ samaṇabrāhmaṇānaṁ;

Na cāpi me kiñci adeyyamatthi,

Tuvañca me yakkha bahūpakāro”ti.

“Tuvañca me licchavi ekadesaṁ,

Adāsi dānāni amoghametaṁ;

Svāhaṁ karissāmi tayāva sakkhiṁ,

Amānuso mānusakena saddhin”ti.

“Gatī ca bandhū ca parāyaṇañca,

Mitto mamāsi atha devatā me;

Yācāmi taṁ pañjaliko bhavitvā,

Icchāmi taṁ yakkha punāpi daṭṭhun”ti.

“Sace tuvaṁ assaddho bhavissasi,

Kadariyarūpo vippaṭipannacitto;