巴利《小部》· 饿鬼事

Petavatthu

Mahāvagga

2. Serīsakapetavatthu

“Suṇotha yakkhassa vāṇijāna ca,

Samāgamo yattha tadā ahosi;

Yathā kathaṁ itaritarena cāpi,

Subhāsitaṁ tañca suṇātha sabbe.

Yo so ahu rājā pāyāsi nāma,

Bhummānaṁ sahabyagato yasassī;

So modamānova sake vimāne,

Amānuso mānuse ajjhabhāsī”ti.

“Vaṅke araññe amanussaṭṭhāne,

Kantāre appodake appabhakkhe;

Suduggame vaṇṇupathassa majjhe,

Vaṅkambhayā naṭṭhamanā manussā.

Nayidha phalā mūlamayā ca santi,

Upādānaṁ natthi kutodha bhakkho;

Aññatra paṁsūhi ca vālukāhi ca,

Tatāhi uṇhāhi ca dāruṇāhi ca.

Ujjaṅgalaṁ tattamivaṁ kapālaṁ,

Anāyasaṁ paralokena tulyaṁ;

Luddānamāvāsamidaṁ purāṇaṁ,

Bhūmippadeso abhisattarūpo.

Atha tumhe kena vaṇṇena,

Kimāsamānā imaṁ padesaṁ hi;

Anupaviṭṭhā sahasā samacca,

Lobhā bhayā atha vā sampamūḷhā”ti.

“Magadhesu aṅgesu ca satthavāhā,

Āropayitvā paṇiyaṁ puthuttaṁ;

Te yāmase sindhusovīrabhūmiṁ,

Dhanatthikā uddayaṁ patthayānā.

Divā pipāsaṁ nadhivāsayantā,

Yoggānukampañca samekkhamānā;

Etena vegena āyāma sabbe,

Rattiṁ maggaṁ paṭipannā vikāle.

Te duppayātā aparaddhamaggā,

Andhākulā vippanaṭṭhā araññe;

Suduggame vaṇṇupathassa majjhe,

Disaṁ na jānāma pamūḷhacittā.

Idañca disvāna adiṭṭhapubbaṁ,

Vimānaseṭṭhañca tavañca yakkha;

Tatuttariṁ jīvitamāsamānā,

Disvā patītā sumanā udaggā”ti.

“Pāraṁ samuddassa imañca vaṇṇuṁ,

Vettācaraṁ saṅkupathañca maggaṁ;

Nadiyo pana pabbatānañca duggā,

Puthuddisā gacchatha bhogahetu.

Pakkhandiyāna vijitaṁ paresaṁ,

Verajjake mānuse pekkhamānā;

Yaṁ vo sutaṁ vā atha vāpi diṭṭhaṁ,

Accherakaṁ taṁ vo suṇoma tātā”ti.

“Itopi accherataraṁ kumāra,

Na no sutaṁ vā atha vāpi diṭṭhaṁ;

Atītamānussakameva sabbaṁ,

Disvā na tappāma anomavaṇṇaṁ.

Vehāyasaṁ pokkharañño savanti,

Pahūtamalyā bahupuṇḍarīkā;

Dumā cime niccaphalūpapannā,

Atīva gandhā surabhiṁ pavāyanti.

Veḷūriyathambhā satamussitāse,

Silāpavāḷassa ca āyataṁsā;

Masāragallā sahalohitaṅgā,

Thambhā ime jotirasāmayāse.

Sahassathambhaṁ atulānubhāvaṁ,

Tesūpari sādhumidaṁ vimānaṁ;

Ratanantaraṁ kañcanavedimissaṁ,

Tapanīyapaṭṭehi ca sādhuchannaṁ.

Jambonaduttattamidaṁ sumaṭṭho,

Pāsādasopānaphalūpapanno;

Daḷho ca vaggu ca susaṅgato ca,

Atīva nijjhānakhamo manuñño.

Ratanantarasmiṁ bahuannapānaṁ,

Parivārito accharāsaṅgaṇena;

Murajaālambaratūriyaghuṭṭho,

Abhivanditosi thutivandanāya.

So modasi nārigaṇappabodhano,

Vimānapāsādavare manorame;

Acintiyo sabbaguṇūpapanno,

Rājā yathā vessavaṇo naḷinyā.

Devo nu āsi udavāsi yakkho,

Udāhu devindo manussabhūto;

Pucchanti taṁ vāṇijā satthavāhā,

Ācikkha ko nāma tuvaṁsi yakkho”ti.

“Serīsako nāma ahamhi yakkho,

Kantāriyo vaṇṇupathamhi gutto;

Imaṁ padesaṁ abhipālayāmi,

Vacanakaro vessavaṇassa rañño”ti.

“Adhiccaladdhaṁ pariṇāmajaṁ te,

Sayaṅkataṁ udāhu devehi dinnaṁ;

Pucchanti taṁ vāṇijā satthavāhā,

Kathaṁ tayā laddhamidaṁ manuññan”ti.

“Nādhiccaladdhaṁ na pariṇāmajaṁ me,

Na sayaṅkataṁ na hi devehi dinnaṁ;

Sakehi kammehi apāpakehi,

Puññehi me laddhamidaṁ manuññan”ti.

“Kiṁ te vataṁ kiṁ pana brahmacariyaṁ,

Kissa suciṇṇassa ayaṁ vipāko;

Pucchanti taṁ vāṇijā satthavāhā,

Kathaṁ tayā laddhamidaṁ vimānan”ti.

“Mamaṁ pāyāsīti ahu samaññā,

Rajjaṁ yadā kārayiṁ kosalānaṁ;

Natthikadiṭṭhi kadariyo pāpadhammo,

Ucchedavādī ca tadā ahosiṁ.

Samaṇo ca kho āsi kumārakassapo,

Bahussuto cittakathī uḷāro;

So me tadā dhammakathaṁ abhāsi,

Diṭṭhivisūkāni vinodayī me.

Tāhaṁ tassa dhammakathaṁ suṇitvā,

Upāsakattaṁ paṭivedayissaṁ;

Pāṇātipātā virato ahosiṁ,

Loke adinnaṁ parivajjayissaṁ;

Amajjapo no ca musā abhāṇiṁ,

Sakena dārena ca ahosi tuṭṭho.

Taṁ me vataṁ taṁ pana brahmacariyaṁ,

Tassa suciṇṇassa ayaṁ vipāko;

Teheva kammehi apāpakehi,

Puññehi me laddhamidaṁ vimānan”ti.

“Saccaṁ kirāhaṁsu narā sapaññā,

Anaññathā vacanaṁ paṇḍitānaṁ;

Yahiṁ yahiṁ gacchati puññakammo,