巴利《小部》· 长老尼譬喻

āveḷamiva dhārayi.

Catusāgaratoyāni,

dhārayī ekapāṇinā;

Yugantajaladākāraṁ,

mahāvassaṁ pavassatha.

Cakkavattiṁ saparisaṁ,

māpayī sā nabhattale;

Garuḷaṁ dviradaṁ sīhaṁ,

vinadantaṁ padassayi.

Ekikā abhinimmitvā,

Appameyyaṁ bhikkhunīgaṇaṁ;

Puna antaradhāpetvā,

Ekikā munimabravi.

“Mātucchā te mahāvīra,

tava sāsanakārikā;

Anuppattā sakaṁ atthaṁ,

pāde vandāmi cakkhuma”.

Dassetvā vividhā iddhī,

orohitvā nabhattalā;

Vanditvā lokapajjotaṁ,

ekamantaṁ nisīdi sā.

“Sā vīsavassasatikā,

jātiyāhaṁ mahāmune;

Alamettāvatā vīra,

nibbāyissāmi nāyaka”.

Tadātivimhitā sabbā,

parisā sā katañjalī;

“Avocayye kathaṁ āsi,

atuliddhiparakkamā”.

“Padumuttaro nāma jino,

sabbadhammesu cakkhumā;

Ito satasahassamhi,

kappe uppajji nāyako.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ,

jātāmaccakule ahuṁ;

Sabbopakārasampanne,

iddhe phīte mahaddhane.

Kadāci pitunā saddhiṁ,

dāsīgaṇapurakkhatā;

Mahatā parivārena,

taṁ upecca narāsabhaṁ.

Vāsavaṁ viya vassantaṁ,

dhammameghaṁ anāsavaṁ;

Saradādiccasadisaṁ,

raṁsijālasamujjalaṁ.

Disvā cittaṁ pasādetvā,

sutvā cassa subhāsitaṁ;

Mātucchaṁ bhikkhuniṁ agge,

ṭhapentaṁ naranāyakaṁ.

Sutvā datvā mahādānaṁ,

sattāhaṁ tassa tādino;

Sasaṅghassa naraggassa,

paccayāni bahūni ca.

Nipacca pādamūlamhi,

taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ;

Tato mahāparisatiṁ,

avoca isisattamo.

‘Yā sasaṅghaṁ abhojesi,

sattāhaṁ lokanāyakaṁ;

Tamahaṁ kittayissāmi,

suṇātha mama bhāsato.

Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādā,

orasā dhammanimmitā;

Gotamī nāma nāmena,

hessati satthu sāvikā.

Tassa buddhassa mātucchā,

jīvitāpādikā ayaṁ;

Rattaññūnañca aggattaṁ,

bhikkhunīnaṁ labhissati’.

Taṁ sutvāna pamoditvā,

yāvajīvaṁ tadā jinaṁ;

Paccayehi upaṭṭhitvā,

tato kālaṅkatā ahaṁ.

Tāvatiṁsesu devesu,

sabbakāmasamiddhisu;

Nibbattā dasahaṅgehi,

aññe abhibhaviṁ ahaṁ.

Rūpasaddehi gandhehi,

rasehi phusanehi ca;

Āyunāpi ca vaṇṇena,

sukhena yasasāpi ca.

Tathevādhipateyyena,

adhigayha virocahaṁ;

Ahosiṁ amarindassa,

mahesī dayitā tahiṁ.

Saṁsāre saṁsarantīhaṁ,

kammavāyusameritā;

Kāsissa rañño visaye,

ajāyiṁ dāsagāmake.

Pañcadāsasatānūnā,

nivasanti tahiṁ tadā;

Sabbesaṁ tattha yo jeṭṭho,

tassa jāyā ahosahaṁ.

Sayambhuno pañcasatā,

gāmaṁ piṇḍāya pāvisuṁ;

Te disvāna ahaṁ tuṭṭhā,

saha sabbāhi itthibhi.

Pūgā hutvāva sabbāyo,

catumāse upaṭṭhahuṁ;

Ticīvarāni datvāna,

saṁsarimha sasāmikā.

Tato cutā sabbāpi tā,

tāvatiṁsagatā mayaṁ;

Pacchime ca bhave dāni,

jātā devadahe pure.

Pitā añjanasakko me,

mātā mama sulakkhaṇā;

Tato kapilavatthusmiṁ,

suddhodanagharaṁ gatā.

Sesā sakyakule jātā,

sakyānaṁ gharamāgamuṁ;

Ahaṁ visiṭṭhā sabbāsaṁ,

jinassāpādikā ahuṁ.

Mama puttobhinikkhamma,

buddho āsi vināyako;

Pacchāhaṁ pabbajitvāna,