巴利《小部》· 长老尼譬喻

Therīapadāna

Khattiyāvagga

2 Caturāsītibhikkhunīsahassaapadāna

“Cullāsītisahassāni,

brāhmaññakulasambhavā;

Sukhumālahatthapādā,

pure tuyhaṁ mahāmune.

Vessasuddakule jātā,

devā nāgā ca kinnarā;

Cātuddīpā bahū kaññā,

pure tuyhaṁ mahāmune.

Kāci pabbajitā atthi,

sabbadassāvino bahū;

Devā ca kinnarā nāgā,

phusissanti anāgate.

Anubhotvā yasaṁ sabbaṁ,

Patvāna sabbasampadā;

Tumhaṁ pasādaṁ paṭiladdhā,

Bujjhissanti anāgate.

Amhe brāhmaṇadhītā tu,

brāhmaññakulasambhavā;

Pekkhato no mahāvīra,

pāde vandāma cakkhuma.

Upāhatā bhavā sabbe,

mūlataṇhā samūhatā;

Samucchinnā anusayā,

puññasaṅkhāradālitā.

Samādhigocarā sabbā,

samāpattivasī katā;

Jhānena dhammaratiyā,

viharissāma no sadā.

Bhavanetti avijjā ca,

saṅkhārāpi ca khepitā;

Sududdasaṁ padaṁ gantvā,

anujānātha nāyaka”.

“Upakārā mamaṁ tumhe,

dīgharattaṁ katāvino;

Catunnaṁ saṁsayaṁ chetvā,

sabbā gacchantu nibbutiṁ”.

Vanditvā munino pāde,

katvā iddhivikubbanaṁ;

Kāci dassenti ālokaṁ,

andhakāramathāparā.

Dassenti candasūriye,

sāgarañca samacchakaṁ;

Sineruṁ paribhaṇḍañca,

dassenti pārichattakaṁ.

Tāvatiṁsañca bhavanaṁ,

yāmaṁ dassenti iddhiyā;

Tusitaṁ nimmite deve,

vasavattī mahissare.

Brahmāno kāci dassenti,

caṅkamañca mahārahaṁ;

Brahmavaṇṇañca māpetvā,

dhammaṁ desenti suññataṁ.

Nānāvikubbanaṁ katvā,

iddhiṁ dassiya satthuno;

Dassayiṁsu balaṁ sabbā,

pāde vandiṁsu satthuno.

“Iddhīsu ca vasī homa,

dibbāya sotadhātuyā;

Cetopariyañāṇassa,

vasī homa mahāmune.

Pubbenivāsaṁ jānāma,

dibbacakkhu visodhitaṁ;

Sabbāsavā parikkhīṇā,

natthi dāni punabbhavo.

Atthadhammaniruttīsu,

paṭibhāne tatheva ca;

Ñāṇaṁ amhaṁ mahāvīra,

uppannaṁ tava santike.

Pubbānaṁ lokanāthānaṁ,

saṅgamaṁ no nidassitaṁ;

Adhikāraṁ bahuṁ amhaṁ,

tuyhatthāya mahāmune.

Yaṁ amhehi kataṁ kammaṁ,

kusalaṁ sara taṁ mune;

Tuyhatthāya mahāvīra,

puññānupacitāni no.

Satasahassito kappe,

padumuttaro mahāmuni;

Puraṁ haṁsavatī nāma,

sambuddhassa kulāsayaṁ.

Dvārena haṁsavatiyā,

gaṅgā sandati sabbadā;

Ubbāḷhā nadiyā bhikkhū,

gamanaṁ na labhanti te.

Divasaṁ dve tayo ceva,

sattāhaṁ māsikaṁ tato;

Catumāsampi sampuṇṇaṁ,

gamanaṁ na labhanti te.

Tadā ahu sattasāro,

jaṭilo nāma raṭṭhiko;

Oruddhe bhikkhavo disvā,

setuṁ gaṅgāya kārayi.

Tadā satasahassehi,

setuṁ gaṅgāya kārayi;

Saṅghassa orime tīre,

vihārañca akārayi.

Itthiyo purisā ceva,

uccanīcakulāni ca;

Tassa setuṁ vihārañca,

samabhāgaṁ akaṁsu te.

Amhe aññe ca mānujā,

vippasannena cetasā;

Tassa dhammesu dāyādā,

nagare janapadesu ca.

Itthī pumā kumārā ca,

bahū ceva kumārikā;

Setuno ca vihārassa,

vālukā ākiriṁsu te.

Vīthiṁ sammajjanaṁ katvā,

kadalīpuṇṇaghaṭe dhaje;

Dhūpaṁ cuṇṇañca mālañca,

kāraṁ katvāna satthuno.

Setuvihāre kāretvā,

nimantetvā vināyakaṁ;

Mahādānaṁ daditvāna,

sambodhiṁ abhipatthayiṁ.

Padumuttaro mahāvīro,