巴利《小部》· 长老尼譬喻

Therīapadāna

Kuṇḍalakesīvagga

5 Nandātherīapadāna

“Padumuttaro nāma jino,

sabbadhammāna pāragū;

Ito satasahassamhi,

kappe uppajji nāyako.

Ovādako viññāpako,

tārako sabbapāṇinaṁ;

Desanākusalo buddho,

tāresi janataṁ bahuṁ.

Anukampako kāruṇiko,

hitesī sabbapāṇinaṁ;

Sampatte titthiye sabbe,

pañcasīle patiṭṭhapi.

Evaṁ nirākulaṁ āsi,

suññataṁ titthiyehi ca;

Vicittaṁ arahantehi,

vasībhūtehi tādibhi.

Ratanānaṭṭhapaññāsaṁ,

uggatova mahāmuni;

Kañcanagghiyasaṅkāso,

bāttiṁsavaralakkhaṇo.

Vassasatasahassāni,

āyu vijjati tāvade;

Tāvatā tiṭṭhamāno so,

tāresi janataṁ bahuṁ.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ,

jātā seṭṭhikule ahuṁ;

Nānāratanapajjote,

mahāsukhasamappitā.

Upetvā taṁ mahāvīraṁ,

assosiṁ dhammadesanaṁ;

Amataṁ paramassādaṁ,

paramatthanivedakaṁ.

Tadā nimantayitvāna,

sasaṅghaṁ lokanāyakaṁ;

Datvā tassa mahādānaṁ,

pasannā sehi pāṇibhi.

Jhāyinīnaṁ bhikkhunīnaṁ,

aggaṭṭhānamapatthayiṁ;

Nipacca sirasā dhīraṁ,

sasaṅghaṁ lokanāyakaṁ.

Tadā adantadamako,

tilokasaraṇo pabhū;

Byākāsi narasārathi,

‘lacchase taṁ supatthitaṁ.

Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādā,

orasā dhammanimmitā;

Nandāti nāma nāmena,

hessati satthu sāvikā’.

Taṁ sutvā muditā hutvā,

yāvajīvaṁ tadā jinaṁ;

Mettacittā paricariṁ,

paccayehi vināyakaṁ.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Tato cutā yāmamagaṁ,

tatohaṁ tusitaṁ gatā;

Tato ca nimmānaratiṁ,

vasavattipuraṁ tato.

Yattha yatthūpapajjāmi,

tassa kammassa vāhasā;

Tattha tattheva rājūnaṁ,

mahesittamakārayiṁ.

Tato cutā manussatte,

rājānaṁ cakkavattinaṁ;

Maṇḍalīnañca rājūnaṁ,

mahesittamakārayiṁ.

Sampattiṁ anubhotvāna,

devesu manujesu ca;

Sabbattha sukhitā hutvā,

nekakappesu saṁsariṁ.

Pacchime bhave sampatte,

suramme kapilavhaye;

Rañño suddhodanassāhaṁ,

dhītā āsiṁ aninditā.

Siriyā rūpiniṁ disvā,

nanditaṁ āsi taṁ kulaṁ;

Tena nandāti me nāmaṁ,

sundaraṁ pavaraṁ ahu.

Yuvatīnañca sabbāsaṁ,

kalyāṇīti ca vissutā;

Tasmimpi nagare ramme,

ṭhapetvā taṁ yasodharaṁ.

Jeṭṭho bhātā tilokaggo,

pacchimo arahā tathā;

Ekākinī gahaṭṭhāhaṁ,

mātarā paricoditā.

‘Sākiyamhi kule jātā,

putte buddhānujā tuvaṁ;

Nandenapi vinā bhūtā,

agāre kiṁ nu acchasi.

Jarāvasānaṁ yobbaññaṁ,

rūpaṁ asucisammataṁ;

Rogantamapicārogyaṁ,

jīvitaṁ maraṇantikaṁ.

Idampi te subhaṁ rūpaṁ,

sasīkantaṁ manoharaṁ;

Bhūsanānaṁ alaṅkāraṁ,

sirisaṅghāṭasannibhaṁ.

Puñjitaṁ lokasāraṁva,

nayanānaṁ rasāyanaṁ;

Puññānaṁ kittijananaṁ,

ukkākakulanandanaṁ.

Na cireneva kālena,

jarā samadhisessati;

Vihāya gehaṁ kāruññe,

cara dhammamanindite’.

Sutvāhaṁ mātu vacanaṁ,

pabbajiṁ anagāriyaṁ;

Dehena na tu cittena,

rūpayobbanalāḷitā.

Mahatā ca payattena,