巴利《小部》· 长老尼譬喻

disvānātapatāpane;

Kimī kākehi khajjante,

saṁvegamalabhiṁ tadā.

Tadā so pabbajī dhīro,

ahaṁ tamanupabbajiṁ;

Pañcavassāni nivasiṁ,

paribbājavate ahaṁ.

Yadā pabbajitā āsi,

gotamī jinaposikā;

Tadāhaṁ tamupagantvā,

buddhena anusāsitā.

Na cireneva kālena,

arahattamapāpuṇiṁ;

Aho kalyāṇamittattaṁ,

kassapassa sirīmato.

Suto buddhassa dāyādo,

kassapo susamāhito;

Pubbenivāsaṁ yo vedi,

saggāpāyañca passati.

Atho jātikkhayaṁ patto,

abhiññāvosito muni;

Etāhi tīhi vijjāhi,

tevijjo hoti brāhmaṇo.

Tatheva bhaddākāpilānī,

tevijjā maccuhāyinī;

Dhāreti antimaṁ dehaṁ,

jitvā māraṁ savāhanaṁ.

Disvā ādīnavaṁ loke,

ubho pabbajitā mayaṁ;

Tyamha khīṇāsavā dantā,

sītibhūtāmha nibbutā.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ,

…pe…

viharāmi anāsavā.

Svāgataṁ vata me āsi,

…pe…

kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso,

…pe…

kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.

Itthaṁ sudaṁ bhaddākāpilānī bhikkhunī imā gāthāyo abhāsitthāti.

Bhaddākāpilānītheriyāpadānaṁ sattamaṁ.