巴利《小部》· 长老尼譬喻

Therīapadāna

Ekūposathikavagga

Paṭācārātherīapadāna

“Padumuttaro nāma jino,

sabbadhammāna pāragū;

Ito satasahassamhi,

kappe uppajji nāyako.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ,

jātā seṭṭhikule ahuṁ;

Nānāratanapajjote,

mahāsukhasamappitā.

Upetvā taṁ mahāvīraṁ,

assosiṁ dhammadesanaṁ;

Tato jātapasādāhaṁ,

upesiṁ saraṇaṁ jinaṁ.

Tato vinayadhārīnaṁ,

aggaṁ vaṇṇesi nāyako;

Bhikkhuniṁ lajjiniṁ tādiṁ,

kappākappavisāradaṁ.

Tadā muditacittāhaṁ,

taṁ ṭhānamabhikaṅkhinī;

Nimantetvā dasabalaṁ,

sasaṅghaṁ lokanāyakaṁ.

Bhojayitvāna sattāhaṁ,

daditvāva ticīvaraṁ;

Nipacca sirasā pāde,

idaṁ vacanamabraviṁ.

‘Yā tayā vaṇṇitā vīra,

ito aṭṭhamake muni;

Tādisāhaṁ bhavissāmi,

yadi sijjhati nāyaka’.

Tadā avoca maṁ satthā,

‘bhadde mā bhāyi assasa;

Anāgatamhi addhāne,

lacchase taṁ manorathaṁ.

Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādā,

orasā dhammanimmitā;

Paṭācārāti nāmena,

hessati satthu sāvikā’.

Tadāhaṁ muditā hutvā,

yāvajīvaṁ tadā jinaṁ;

Mettacittā paricariṁ,

sasaṅghaṁ lokanāyakaṁ.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Imamhi bhaddake kappe,

brahmabandhu mahāyaso;

Kassapo nāma gottena,

uppajji vadataṁ varo.

Upaṭṭhāko mahesissa,

tadā āsi narissaro;

Kāsirājā kikī nāma,

bārāṇasipuruttame.

Tassāsiṁ tatiyā dhītā,

bhikkhunī iti vissutā;

Dhammaṁ sutvā jinaggassa,

pabbajjaṁ samarocayiṁ.

Anujāni na no tāto,

agāreva tadā mayaṁ;

Vīsavassasahassāni,

vicarimha atanditā.

Komāribrahmacariyaṁ,

rājakaññā sukhedhitā;

Buddhopaṭṭhānaniratā,

muditā sattadhītaro.

Samaṇī samaṇaguttā ca,

bhikkhunī bhikkhudāyikā;

Dhammā ceva sudhammā ca,

sattamī saṅghadāyikā.

Ahaṁ uppalavaṇṇā ca,

khemā bhaddā ca bhikkhunī;

Kisāgotamī dhammadinnā,

visākhā hoti sattamī.

Tehi kammehi sukatehi,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Pacchime ca bhave dāni,

jātā seṭṭhikule ahaṁ;

Sāvatthiyaṁ puravare,

iddhe phīte mahaddhane.

Yadā ca yobbanūpetā,

vitakkavasagā ahaṁ;

Naraṁ jārapatiṁ disvā,

tena saddhiṁ agacchahaṁ.

Ekaputtapasūtāhaṁ,

dutiyo kucchiyā mamaṁ;

Tadāhaṁ mātāpitaro,

okkhāmīti sunicchitā.

Nārocesiṁ patiṁ mayhaṁ,

tadā tamhi pavāsite;

Ekikā niggatā gehā,

gantuṁ sāvatthimuttamaṁ.

Tato me sāmi āgantvā,

sambhāvesi pathe mamaṁ;

Tadā me kammajā vātā,

uppannā atidāruṇā.

Uṭṭhito ca mahāmegho,

pasūtisamaye mama;

Dabbatthāya tadā gantvā,

sāmi sappena mārito.

Tadā vijātadukkhena,

anāthā kapaṇā ahaṁ;

Kunnadiṁ pūritaṁ disvā,

gacchantī sakulālayaṁ.

Bālaṁ ādāya atariṁ,

pārakūle ca ekakaṁ;

Sāyetvā bālakaṁ puttaṁ,

itaraṁ taraṇāyahaṁ.

Nivattā ukkuso hāsi,

taruṇaṁ vilapantakaṁ;

Itarañca vahī soto,

sāhaṁ sokasamappitā.

Sāvatthinagaraṁ gantvā,