巴利《小部》· 长老尼譬喻

Therīapadāna

Khattiyāvagga

4 Siṅgālamātutherīapadāna

“Padumuttaro nāma jino,

sabbadhammāna pāragū;

Ito satasahassamhi,

kappe uppajji nāyako.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ,

jātāmaccakule ahuṁ;

Nānāratanapajjote,

iddhe phīte mahaddhane.

Pitunā saha gantvāna,

mahājanapurakkhatā;

Dhammaṁ buddhassa sutvāna,

pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Pabbajitvāna kāyena,

pāpakammaṁ vivajjayiṁ;

Vacīduccaritaṁ hitvā,

ājīvaṁ parisodhayiṁ.

Buddhe pasannā dhamme ca,

saṅghe ca tibbagāravā;

Saddhammassavane yuttā,

buddhadassanalālasā.

Aggaṁ saddhādhimuttānaṁ,

assosiṁ bhikkhuniṁ tadā;

Taṁ ṭhānaṁ patthayitvāna,

tisso sikkhā apūrayiṁ.

Tato maṁ sugato āha,

karuṇānugatāsayo;

‘Yassa saddhā tathāgate,

acalā suppatiṭṭhitā;

Sīlañca yassa kalyāṇaṁ,

ariyakantaṁ pasaṁsitaṁ.

Saṅghe pasādo yassatthi,

ujubhūtañca dassanaṁ;

Adaliddoti taṁ āhu,

amoghaṁ tassa jīvitaṁ.

Tasmā saddhañca sīlañca,

pasādaṁ dhammadassanaṁ;

Anuyuñjetha medhāvī,

saraṁ buddhāna sāsanaṁ’.

Taṁ sutvāhaṁ pamuditā,

apucchiṁ paṇidhiṁ mama;

Tadā anomo amito,

byākarittha vināyako;

‘Buddhe pasannā kalyāṇī,

lacchase taṁ supatthitaṁ.

Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādā,

orasā dhammanimmitā;

Siṅgālakassa mātāti,

hessati satthu sāvikā’.

Taṁ sutvā muditā hutvā,

yāvajīvaṁ tadā jinaṁ;

Mettacittā paricariṁ,

paṭipattīhi nāyakaṁ.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Pacchime ca bhave dāni,

giribbajapuruttame;

Jātā seṭṭhikule phīte,

mahāratanasañcaye.

Putto siṅgālako nāma,

mamāsi vipathe rato;

Diṭṭhigahanapakkhando,

disāpūjanatapparo.

Nānādisā namassantaṁ,

piṇḍāya nagaraṁ vajaṁ;

Taṁ disvā ovadī buddho,

magge ṭhatvā vināyako.

Tassa desayato dhammaṁ,

panādo vimhayo ahu;

Dvekoṭinaranārīnaṁ,

dhammābhisamayo ahu.

Tadāhaṁ parisaṁ gantvā,

sutvā sugatabhāsitaṁ;

Sotāpattiphalaṁ pattā,

pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Na cireneva kālena,

buddhadassanalālasā;

Anussatiṁ taṁ bhāvetvā,

arahattamapāpuṇiṁ.

Dassanatthāya buddhassa,

sabbadā ca vajāmahaṁ;

Atittāyeva passāmi,

rūpaṁ nayananandanaṁ.

Sabbapāramisambhūtaṁ,

lakkhīnilayanaṁ varaṁ;

Rūpaṁ sabbasubhākiṇṇaṁ,

atittā viharāmahaṁ.

Jino tasmiṁ guṇe tuṭṭho,

etadagge ṭhapesi maṁ;

‘Siṅgālakassa yā mātā,

aggā saddhādhimuttikā’.

Iddhīsu ca vasī homi,

dibbāya sotadhātuyā;

Cetopariyañāṇassa,

vasī homi mahāmuni.

Pubbenivāsaṁ jānāmi,

dibbacakkhu visodhitaṁ;

Sabbāsavā parikkhīṇā,

natthi dāni punabbhavo.

Atthadhammaniruttīsu,

paṭibhāne tatheva ca;

Ñāṇaṁ mama mahāvīra,

uppannaṁ tava santike.

Kilesā jhāpitā mayhaṁ,

…pe…

viharāmi anāsavā.

Svāgataṁ vata me āsi,

…pe…

kataṁ buddhassa sāsanaṁ.

Paṭisambhidā catasso,

…pe…

kataṁ buddhassa sāsanaṁ”.