巴利《小部》· 长老尼譬喻

Therīapadāna

Ekūposathikavagga

Uppalavaṇṇātherīapadāna

“Bhikkhunī uppalavaṇṇā,

iddhiyā pāramiṁ gatā;

Vanditvā satthuno pāde,

idaṁ vacanamabravi.

‘Nitthiṇṇā jātisaṁsāraṁ,

pattāhaṁ acalaṁ padaṁ;

Sabbadukkhaṁ mayā khīṇaṁ,

ārocemi mahāmuni.

Yāvatā parisā atthi,

pasannā jinasāsane;

Yassā ca meparādhotthi,

khamantu jinasammukhā.

Saṁsāre saṁsarantiyā,

khalitaṁ me sace bhave;

Ārocemi mahāvīra,

aparādhaṁ khamassu taṁ’.

‘Iddhiñcāpi nidassehi,

mama sāsanakārike;

Catasso parisā ajja,

kaṅkhaṁ chindāhi yāvatā’.

‘Dhītā tuyhaṁ mahāvīra,

paññavanta jutindhara;

Bahuñca dukkaraṁ kammaṁ,

kataṁ me atidukkaraṁ.

Uppalasseva me vaṇṇo,

nāmenuppalanāmikā;

Sāvikā te mahāvīra,

pāde vandāmi cakkhuma.

Rāhulo ca ahañceva,

nekajātisate bahū;

Ekasmiṁ sambhave jātā,

samānachandamānasā.

Nibbatti ekato hoti,

jātiyāpi ca ekato;

Pacchime bhave sampatte,

ubhopi nānāsambhavā.

Putto ca rāhulo nāma,

dhītā uppalasavhayā;

Passa vīra mamaṁ iddhiṁ,

balaṁ dassemi satthuno’.

Mahāsamudde caturo,

pakkhipi hatthapātiyaṁ;

Telaṁ hatthagatañceva,

khiḍḍo komārako yathā.

Ubbattayitvā pathaviṁ,

pakkhipi hatthapātiyaṁ;

Cittaṁ muñjaṁ yathā nāma,

luñci komārako yuvā.

Cakkavāḷasamaṁ pāṇiṁ,

chādayitvāna matthake;

Vassāpetvāna phusitaṁ,

nānāvaṇṇaṁ punappunaṁ.

Bhūmiṁ udukkhalaṁ katvā,

dhaññaṁ katvāna sakkharaṁ;

Sineruṁ musalaṁ katvā,

maddi komārikā yathā.

‘Dhītāhaṁ buddhaseṭṭhassa,

nāmenuppalasavhayā;

Abhiññāsu vasībhūtā,

tava sāsanakārikā.

Nānāvikubbanaṁ katvā,

dassetvā lokanāyakaṁ;

Nāmagottañca sāvetvā,

pāde vandāmi cakkhuma.

Iddhīsu ca vasī homi,

dibbāya sotadhātuyā;

Cetopariyañāṇassa,

vasī homi mahāmune.

Pubbenivāsaṁ jānāmi,

dibbacakkhu visodhitaṁ;

Sabbāsavā parikkhīṇā,

natthi dāni punabbhavo.

Atthadhammaniruttīsu,

Paṭibhāne tatheva ca;

Ñāṇaṁ me vimalaṁ suddhaṁ,

Sabhāvena mahesino.

Purimānaṁ jinaggānaṁ,

saṅgamaṁ te nidassitaṁ;

Adhikāraṁ bahuṁ mayhaṁ,

tuyhatthāya mahāmuni.

Yaṁ mayā pūritaṁ kammaṁ,

Kusalaṁ sara me muni;

Tavatthāya mahāvīra,

Puññaṁ upacitaṁ mayā.

Abhabbaṭṭhāne vajjetvā,

vārayantī anācaraṁ;

Tavatthāya mahāvīra,

cattaṁ me jīvituttamaṁ.

Dasakoṭisahassāni,

adāsiṁ mama jīvitaṁ;

Pariccattā ca me homi,

tavatthāya mahāmuni’.

Tadātivimhitā sabbā,

sirasāva katañjalī;

‘Avocayye kathaṁ āsi,

atuliddhiparakkamā’.

Satasahassito kappe,

nāgakaññā ahaṁ tadā;

Vimalā nāma nāmena,

kaññānaṁ sādhusammatā.

Mahorago mahānāgo,

pasanno jinasāsane;

Padumuttaraṁ mahātejaṁ,

nimantesi sasāvakaṁ.

Ratanamayaṁ maṇḍapaṁ,

pallaṅkaṁ ratanāmayaṁ;

Ratanaṁ vālukākiṇṇaṁ,

upabhogaṁ ratanāmayaṁ.

Maggañca paṭiyādesi,

ratanaddhajabhūsitaṁ;

Paccuggantvāna sambuddhaṁ,

vajjanto tūriyehi so.

Parisāhi ca catūhi,

parivuto lokanāyako;

Mahoragassa bhavane,

nisīdi paramāsane.

Annaṁ pānaṁ khādanīyaṁ,