巴利《小部》· 长老尼譬喻

Therīapadāna

Kuṇḍalakesīvagga

Kisāgotamītherīapadāna

“Padumuttaro nāma jino,

sabbadhammāna pāragū;

Ito satasahassamhi,

kappe uppajji nāyako.

Tadāhaṁ haṁsavatiyaṁ,

jātā aññatare kule;

Upetvā taṁ naravaraṁ,

saraṇaṁ samupāgamiṁ.

Dhammañca tassa assosiṁ,

catusaccūpasañhitaṁ;

Madhuraṁ paramassādaṁ,

vaṭṭasantisukhāvahaṁ.

Tadā ca bhikkhuniṁ vīro,

lūkhacīvaradhāriniṁ;

Ṭhapento etadaggamhi,

vaṇṇayī purisuttamo.

Janetvānappakaṁ pītiṁ,

sutvā bhikkhuniyā guṇe;

Kāraṁ katvāna buddhassa,

yathāsatti yathābalaṁ.

Nipacca munivaraṁ taṁ,

taṁ ṭhānamabhipatthayiṁ;

Tadānumodi sambuddho,

ṭhānalābhāya nāyako.

‘Satasahassito kappe,

okkākakulasambhavo;

Gotamo nāma gottena,

satthā loke bhavissati.

Tassa dhammesu dāyādā,

orasā dhammanimmitā;

Kisāgotamī nāmena,

hessati satthu sāvikā’.

Taṁ sutvā muditā hutvā,

yāvajīvaṁ tadā jinaṁ;

Mettacittā paricariṁ,

paccayehi vināyakaṁ.

Tena kammena sukatena,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Imamhi bhaddake kappe,

brahmabandhu mahāyaso;

Kassapo nāma gottena,

uppajji vadataṁ varo.

Upaṭṭhāko mahesissa,

tadā āsi narissaro;

Kāsirājā kikī nāma,

bārāṇasipuruttame.

Pañcamī tassa dhītāsiṁ,

dhammā nāmena vissutā;

Dhammaṁ sutvā jinaggassa,

pabbajjaṁ samarocayiṁ.

Anujāni na no tāto,

agāreva tadā mayaṁ;

Vīsavassasahassāni,

vicarimha atanditā.

Komāribrahmacariyaṁ,

rājakaññā sukhedhitā;

Buddhopaṭṭhānaniratā,

muditā satta dhītaro.

Samaṇī samaṇaguttā ca,

bhikkhunī bhikkhudāyikā;

Dhammā ceva sudhammā ca,

sattamī saṅghadāyikā.

Khemā uppalavaṇṇā ca,

paṭācārā ca kuṇḍalā;

Ahañca dhammadinnā ca,

visākhā hoti sattamī.

Tehi kammehi sukatehi,

cetanāpaṇidhīhi ca;

Jahitvā mānusaṁ dehaṁ,

tāvatiṁsamagacchahaṁ.

Pacchime ca bhave dāni,

jātā seṭṭhikule ahaṁ;

Duggate adhane naṭṭhe,

gatā ca sadhanaṁ kulaṁ.

Patiṁ ṭhapetvā sesā me,

dessanti adhanā iti;

Yadā ca pasūtā āsiṁ,

sabbesaṁ dayitā tadā.

Yadā so taruṇo bhaddo,

komalako sukhedhito;

Sapāṇamiva kanto me,

tadā yamavasaṁ gato.

Sokaṭṭādīnavadanā,

assunettā rudammukhā;

Mataṁ kuṇapamādāya,

vilapantī gamāmahaṁ.

Tadā ekena sandiṭṭhā,

upetvābhisakkuttamaṁ;

Avocaṁ ‘dehi bhesajjaṁ,

puttasañjīvananti bho’.

‘Na vijjante matā yasmiṁ,

gehe siddhatthakaṁ tato;

Āharā’ti jino āha,

vinayopāyakovido.

Tadā gamitvā sāvatthiṁ,

na labhiṁ tādisaṁ gharaṁ;

Kuto siddhatthakaṁ tasmā,

tato laddhā satiṁ ahaṁ.

Kuṇapaṁ chaḍḍayitvāna,

upesiṁ lokanāyakaṁ;

Dūratova mamaṁ disvā,

avoca madhurassaro.

‘Yo ca vassasataṁ jīve,

apassaṁ udayabbayaṁ;

Ekāhaṁ jīvitaṁ seyyo,

passato udayabbayaṁ.

Na gāmadhammo nigamassa dhammo,

Na cāpiyaṁ ekakulassa dhammo;

Sabbassa lokassa sadevakassa,

Eseva dhammo yadidaṁ aniccatā’.

Sāhaṁ sutvānimā gāthā,

dhammacakkhuṁ visodhayiṁ;

Tato viññātasaddhammā,

pabbajiṁ anagāriyaṁ.

Tathā pabbajitā santī,