巴利《小部》· 导论

Mameti bālā maññanti,

taṁ kathaṁ nu bhavissati.

Antarāyā su bhavissanti,

sambhatassa vinassati;

Matā saggaṁ na gacchanti,

nanu ettāvatā hatā”ti.

Idaṁ saṅkilesabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Kathaṁ khaṇati attānaṁ,

kathaṁ mittehi jīrati;

Kathaṁ vivaṭṭate dhammā,

kathaṁ saggaṁ na gacchati.

Lobhā khaṇati attānaṁ,

luddho mittehi jīrati;

Lobhā vivaṭṭate dhammā,

lobhā saggaṁ na gacchatī”ti.

Idaṁ saṅkilesabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Caranti bālā dummedhā,

amitteneva attanā;

Karontā pāpakaṁ kammaṁ,

yaṁ hoti kaṭukapphalaṁ.

Na taṁ kammaṁ kataṁ sādhu,

yaṁ katvā anutappati;

Yassa assumukho rodaṁ,

vipākaṁ paṭisevatī”ti.

Idaṁ saṅkilesabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Dukkaraṁ duttitikkhañca,

abyattena ca sāmaññaṁ;

Bahū hi tattha sambādhā,

yattha bālo visīdati.

Yo hi atthañca dhammañca,

bhāsamāne tathāgate;

Manaṁ padosaye bālo,

moghaṁ kho tassa jīvitaṁ.

Etañcāhaṁ arahāmi,

Dukkhañca ito ca pāpiyataraṁ bhante;

Yo appameyyesu tathāgatesu,

Cittaṁ padosemi avītarāgo”ti.

Idaṁ saṅkilesabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Appameyyaṁ paminanto,

Kodha vidvā vikappaye;

Appameyyaṁ pamāyinaṁ,

Nivutaṁ taṁ maññe akissavan”ti.

Idaṁ saṅkilesabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Purisassa hi jātassa,

kuṭhārī jāyate mukhe;

Yāya chindati attānaṁ,

bālo dubbhāsitaṁ bhaṇaṁ.

Na hi satthaṁ sunisitaṁ,

visaṁ halāhalaṁ iva;

Evaṁ viraddhaṁ pāteti,

vācā dubbhāsitā yathā”ti.

Idaṁ saṅkilesabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Yo nindiyaṁ pasaṁsati,

Taṁ vā nindati yo pasaṁsiyo;

Vicināti mukhena so kaliṁ,

Kalinā tena sukhaṁ na vindati.

Appamatto ayaṁ kali,

Yo akkhesu dhanaparājayo;

Sabbassāpi sahāpi attanā,

Ayameva mahantataro kali;

Yo sugatesu manaṁ padosaye.

Sataṁ sahassānaṁ nirabbudānaṁ,

Chattiṁsatī pañca ca abbudāni;

Yamariyagarahī nirayaṁ upeti,

Vācaṁ manañca paṇidhāya pāpakan”ti.

Idaṁ saṅkilesabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Yo lobhaguṇe anuyutto,

So vacasā paribhāsati aññe;

Assaddho kadariyo avadaññū,

Macchari pesuṇiyaṁ anuyutto.

Mukhadugga vibhūta anariya,

Bhūnahu pāpaka dukkaṭakāri;

Purisanta kalī avajātaputta,

Mā bahubhāṇidha nerayikosi.

Rajamākirasī ahitāya,

Sante garahasi kibbisakārī;

Bahūni duccaritāni caritvā,

Gacchasi kho papataṁ cirarattan”ti.

Idaṁ saṅkilesabhāgiyaṁ suttaṁ.

Tattha katamaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ?

“Manopubbaṅgamā dhammā,

Manoseṭṭhā manomayā;

Manasā ce pasannena,

Bhāsati vā karoti vā;

Tato naṁ sukhamanveti,

Chāyāva anapāyinī”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

Mahānāmo sakko bhagavantaṁ etadavoca—

“idaṁ, bhante, kapilavatthu iddhañceva phītañca bāhujaññaṁ ākiṇṇamanussaṁ sambādhabyūhaṁ, so kho ahaṁ, bhante, bhagavantaṁ vā payirupāsitvā manobhāvanīye vā bhikkhū sāyanhasamayaṁ kapilavatthuṁ pavisanto bhantenapi hatthinā samāgacchāmi, bhantenapi assena samāgacchāmi, bhantenapi rathena samāgacchāmi, bhantenapi sakaṭena samāgacchāmi, bhantenapi purisena samāgacchāmi, tassa mayhaṁ, bhante, tasmiṁ samaye mussateva bhagavantaṁ ārabbha sati, mussati dhammaṁ ārabbha sati, mussati saṅghaṁ ārabbha sati.

Tassa mayhaṁ, bhante, evaṁ hoti ‘imamhi cāhaṁ sāyanhasamaye kālaṁ kareyyaṁ, kā mayhaṁ gati, ko abhisamparāyo’”ti.

“Mā bhāyi, mahānāma, mā bhāyi, mahānāma, apāpakaṁ te maraṇaṁ bhavissati, apāpikā kālaṅkiriyā.

Catūhi kho, mahānāma, dhammehi samannāgato ariyasāvako nibbānaninno hoti nibbānapoṇo nibbānapabbhāro.

Katamehi catūhi?

Idha, mahānāma, ariyasāvako buddhe aveccappasādena samannāgato hoti, itipi so bhagavā arahaṁ …pe… buddho bhagavāti.

Dhamme …pe…

saṅghe …pe…

ariyakantehi sīlehi samannāgato hoti akhaṇḍehi …pe…

samādhisaṁvattanikehi.

Seyyathāpi, mahānāma, rukkho pācīnaninno pācīnapoṇo pācīnapabbhāro, so mūlacchinno katamena papateyyā”ti?

“Yena, bhante, ninno yena poṇo yena pabbhāro”ti.

“Evameva kho, mahānāma, imehi catūhi dhammehi samannāgato ariyasāvako nibbānaninno hoti nibbānapoṇo nibbānapabbhāro.

Mā bhāyi, mahānāma, mā bhāyi, mahānāma, apāpakaṁ te maraṇaṁ bhavissati, apāpikā kālaṅkiriyā”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Sukhakāmāni bhūtāni,

yo daṇḍena na hiṁsati;

Attano sukhamesāno,

pecca so labhate sukhan”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Gunnañce taramānānaṁ,

ujuṁ gacchati puṅgavo;

Sabbā tā ujuṁ gacchanti,

nette ujuṁ gate sati.

Evameva manussesu,

yo hoti seṭṭhasammato;

So sace dhammaṁ carati,

pageva itarā pajā;

Sabbaṁ raṭṭhaṁ sukhaṁ seti,

rājā ce hoti dhammiko”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

Bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.