巴利《小部》· 导论

brahmadattassa rājino.

Kummāsaṁ vikkiṇiṁ tattha,

pañcālānaṁ puruttame;

Sohaṁ addasiṁ sambuddhaṁ,

upariṭṭhaṁ yasassinaṁ.

Haṭṭho cittaṁ pasādetvā,

nimantesiṁ naruttamaṁ;

Ariṭṭhaṁ dhuvabhattena,

yaṁ me gehamhi vijjatha.

Tato ca kattiko puṇṇo,

puṇṇamāsī upaṭṭhitā;

Navaṁ dussayugaṁ gayha,

ariṭṭhassopanāmayiṁ.

Pasannacittaṁ ñatvāna,

paṭiggaṇhi naruttamo;

Anukampako kāruṇiko,

taṇhānighātako muni.

Tāhaṁ kammaṁ karitvāna,

kalyāṇaṁ buddhavaṇṇitaṁ;

Deve ceva manusse ca,

sandhāvitvā tato cuto.

Bārāṇasiyaṁ nagare,

seṭṭhissa ekaputtako;

Aḍḍhe kulasmiṁ uppajjiṁ,

pāṇehi ca piyataro.

Tato ca viññutaṁ patto,

devaputtena codito;

Pāsādā orūhitvāna,

sambuddhamupasaṅkamiṁ.

So me dhammamadesayi,

anukampāya gotamo;

Dukkhaṁ dukkhasamuppādaṁ,

dukkhassa ca atikkamaṁ.

Ariyaṁ aṭṭhaṅgikaṁ maggaṁ,

dukkhūpasamagāminaṁ;

Cattāri ariyasaccāni,

muni dhammamadesayi.

Tassāhaṁ vacanaṁ sutvā,

vihariṁ sāsane rato;

Samathaṁ paṭivijjhāhaṁ,

rattindivamatandito.

Ajjhattañca bahiddhā ca,

ye me vijjiṁsu āsavā;

Sabbe āsuṁ samucchinnā,

na ca uppajjare puna.

Pariyantakataṁ dukkhaṁ,

carimoyaṁ samussayo;

Jātimaraṇasaṁsāro,

natthi dāni punabbhavo”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

Tattha katamaṁ nibbedhabhāgiyaṁ suttaṁ?

“Uddhaṁ adho sabbadhi vippamutto,

Ayaṁ ahasmīti anānupassī;

Evaṁ vimutto udatāri oghaṁ,

Atiṇṇapubbaṁ apunabbhavāyā”ti.

Idaṁ nibbedhabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Sīlavato, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kinti me avippaṭisāro jāyeyyā’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ sīlavato avippaṭisāro jāyeyya.

Avippaṭisārinā, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kinti me pāmojjaṁ jāyeyyā’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ avippaṭisārino pāmojjaṁ jāyeyya.

Pamuditena, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kinti me pīti jāyeyyā’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ pamuditassa pīti jāyeyya.

Pītimanassa, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kinti me kāyo passambheyyā’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ pītimanassa kāyo passambheyya.

Passaddhakāyassa, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kintāhaṁ sukhaṁ vediyeyyan’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ passaddhakāyo sukhaṁ vediyeyya.

Sukhino ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kinti me samādhi jāyeyyā’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ sukhino samādhi jāyeyya.

Samāhitassa, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kintāhaṁ yathābhūtaṁ pajāneyyan’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ samāhito yathābhūtaṁ pajāneyya.

Yathābhūtaṁ pajānatā, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kinti me nibbidā jāyeyyā’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ yathābhūtaṁ pajānanto nibbindeyya.

Nibbindantena, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kinti me virāgo jāyeyyā’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ nibbindanto virajjeyya.

Virajjantena, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kinti me vimutti jāyeyyā’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ virajjanto vimucceyya.

Vimuttena, ānanda, na cetanā karaṇīyā ‘kinti me vimuttiñāṇadassanaṁ uppajjeyyā’ti.

Dhammatā esā, ānanda, yaṁ vimuttassa vimuttiñāṇadassanaṁ uppajjeyyā”ti.

Idaṁ nibbedhabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Yadā have pātubhavanti dhammā,

Ātāpino jhāyato brāhmaṇassa;

Athassa kaṅkhā vapayanti sabbā,

Yato pajānāti sahetudhamman”ti.

Idaṁ nibbedhabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Yadā have pātubhavanti dhammā,

Ātāpino jhāyato brāhmaṇassa;

Athassa kaṅkhā vapayanti sabbā,

Yato khayaṁ paccayānaṁ avedī”ti.

Idaṁ nibbedhabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Kiṁ nu kujjhasi mā kujjhi,

Akkodho tissa te varaṁ;

Kodhamānamakkhavinayatthaṁ hi,

Tissa brahmacariyaṁ vussatī”ti.

Idaṁ nibbedhabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Kadāhaṁ nandaṁ passeyyaṁ,

Āraññaṁ paṁsukūlikaṁ;

Aññātuñchena yāpentaṁ,

Kāmesu anapekkhinan”ti.

Idaṁ nibbedhabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Kiṁsu chetvā sukhaṁ seti,

kiṁsu chetvā na socati;

Kissassu ekadhammassa,

vadhaṁ rocesi gotamāti.

Kodhaṁ chetvā sukhaṁ seti,

kodhaṁ chetvā na socati;

Kodhassa visamūlassa,

madhuraggassa brāhmaṇa;

Vadhaṁ ariyā pasaṁsanti,

taṁ hi chetvā na socatī”ti.

Idaṁ nibbedhabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Kiṁsu hane uppatitaṁ,

kiṁsu jātaṁ vinodaye;

Kiñcassu pajahe dhīro,

kissābhisamayo sukho.

Kodhaṁ hane uppatitaṁ,

rāgaṁ jātaṁ vinodaye;

Avijjaṁ pajahe dhīro,

saccābhisamayo sukho”ti.

Idaṁ nibbedhabhāgiyaṁ suttaṁ.

“Sattiyā viya omaṭṭho,