巴利《小部》· 导论

buddho bhikkhūna santike.

Imamhi cāyaṁ samaye,

kālaṁ kayirātha puggalo;

Saggamhi upapajjeyya,

cittaṁ hissa pasāditaṁ.

Cetopasādahetu hi,

sattā gacchanti suggatiṁ;

Yathābhataṁ nikkhipeyya,

evamevaṁ tathāvidho;

Kāyassa bhedā sappañño,

saggaṁ so upapajjatī”ti.

“Ayampi attho vutto bhagavatā iti me sutan”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Suvaṇṇacchadanaṁ nāvaṁ,

Nāri āruyha tiṭṭhasi;

Ogāhasi pokkharaṇiṁ,

Padmaṁ chindasi pāṇinā.

Kena te tādiso vaṇṇo,

ānubhāvo juti ca te;

Uppajjanti ca te bhogā,

ye keci manasicchitā.

Pucchitā devate saṁsa,

kissa kammassidaṁ phalaṁ;

Sā devatā attamanā,

devarājena pucchitā.

Pañhaṁ puṭṭhā viyākāsi,

sakkassa iti me sutaṁ;

Addhānaṁ paṭipannāhaṁ,

disvā thūpaṁ manoramaṁ.

Tattha cittaṁ pasādesiṁ,

Kassapassa yasassino;

Paddhapupphehi pūjesiṁ,

Pasannā sehi tasseva;

Kammassa phalaṁ vipāko,

Etādisaṁ katapuññā labhantī”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Dānakathā sīlakathā saggakathā puññakathā puññavipākakathā”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Api cāpi paṁsuthūpesu uddissakatesu dasabaladharānaṁ tatthapi kāraṁ katvā saggesu narā pamodantī”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Devaputtasarīravaṇṇā,

sabbe subhagasaṇṭhitī;

Udakena paṁsuṁ temetvā,

thūpaṁ vaḍḍhetha kassapaṁ.

Ayaṁ sugatte sugatassa thūpo,

Mahesino dasabaladhammadhārino;

Tasmiṁ ime devamanujā pasannā,

Kāraṁ karontā jarāmaraṇā pamuccare”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Uḷāraṁ vata taṁ āsi,

yāhaṁ thūpaṁ mahesino;

Uppalāni ca cattāri,

mālañca abhiropayiṁ.

Ajja tiṁsaṁ tato kappā,

Nābhijānāmi duggatiṁ;

Vinipātaṁ na gacchāmi,

Thūpaṁ pūjetva satthuno”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Bāttiṁsalakkhaṇadharassa,

Vijitavijayassa lokanāthassa;

Satasahassaṁ kappe,

Mudito thūpaṁ apūjesi.

Yaṁ mayā pasutaṁ puññaṁ,

Tena ca puññena deva sobhaggaṁ;

Rajjāni ca kāritāni,

Anāgantuna vinipātaṁ.

Yaṁ cakkhu adantadamakassa,

Sāsane paṇihitaṁ tathā;

Cittaṁ taṁ me sabbaṁ,

Laddhaṁ vimuttacittamhi vidhūtalato”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Sāmākapatthodanamattameva hi,

Paccekabuddhamhi adāsi dakkhiṇaṁ;

Vimuttacitte akhile anāsave,

Araṇavihārimhi asaṅgamānase.

Tasmiñca okappayi dhammamuttamaṁ,

Tasmiñca dhamme paṇidhesiṁ mānasaṁ;

Evaṁvihārīhi me saṅgamo siyā,

Bhave kudāsupi ca mā apekkhavā.

Tasseva kammassa vipākato ahaṁ,

Sahassakkhattuṁ kurusūpapajjatha;

Dīghāyukesu amamesu pāṇisu,

Visesagāmīsu ahīnagāmisu.

Tasseva kammassa vipākato ahaṁ,

Sahassakkhattuṁ tidasopapajjatha;

Vicitramālābharaṇānulepisu,

Visiṭṭhakāyūpagato yasassisu.

Tasseva kammassa vipākato ahaṁ,

Vimuttacitto akhilo anāsavo;

Imehi me antimadehadhāribhi,

Samāgamo āsi hitāhitāsihi.

Paccakkhaṁ khvimaṁ avaca tathāgato jino,

Samijjhate sīlavato yadicchati;

Yathā yathā me manasā vicintitaṁ,

Tathā samiddhaṁ ayamantimo bhavo”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Ekatiṁsamhi kappamhi jino anejo,

Anantadassī bhagavā sikhīti;

Tassāpi rājā bhātā sikhiddhe,

Buddhe ca dhamme ca abhippasanno.

Parinibbute lokavināyakamhi,

Thūpaṁ sakāsi vipulaṁ mahantaṁ;

Samantato gāvutikaṁ mahesino,

Devātidevassa naruttamassa.

Tasmiṁ manusso balimābhihārī,

Paggayha jātisumanaṁ pahaṭṭho;

Vātena pupphaṁ patitassa ekaṁ,

Tāhaṁ gahetvāna tasseva dāsi.

So maṁ avocābhipasannacitto,

Tuyhameva etaṁ pupphaṁ dadāmi;

Tāhaṁ gahetvā abhiropayesiṁ,

Punappunaṁ buddhamanussaranto.

Ajja tiṁsaṁ tato kappā,

nābhijānāmi duggatiṁ;

Vinipātañca na gacchāmi,

thūpapūjāyidaṁ phalan”ti.

Idaṁ vāsanābhāgiyaṁ suttaṁ.

“Kapilaṁ nāma nagaraṁ,

suvibhattaṁ mahāpathaṁ;

Ākiṇṇamiddhaṁ phītañca,